Maart enz.

Eerlijk? OK dan: nee, ik had er nog nooit van gehoord, van Uitgeverij Hoogland & Van Klaveren, en eigenlijk nog minder van hun leuke logo. Maar nu dus wel, dankzij Gerd en Martin Gülich, auteur van Septemberstralen. De dunnetjes werden vervolledigd door Jurg, met De kraai van Kader Abdolah. Eerste taak volbracht. Nog tien te gaan.

Het betere humoristische werk dan. Zieltonen van Terry Pratchett belooft HUMOR EN DIEPGANG op de achterflap. Woordenaar bevestigt de humor (de diepgang is helaas nogal oppervlakkig). Guido las voor dezelfde categorie Beroepsgeheim van William Lashner, en Ellen vermaakte zich kostelijk met De zelfmoordclub van Arto Paasilinna. Een ware Fin, zowaar.


Uit welk Mediterraans land hebben we nog niets gelezen, vroeg Samplonia zich af, en ze kwam uit bij Egypte (even het feit negerend dat ze wél al Egyptische boeken las - een vergissing die haar gezien de spontane bekentenis niet al te zwaar wordt aangerekend). Helaas is Egypte nogal ver van ons bed, zo blijkt uit Het Yacoubian van Alaa Al Aswani.


Ook herlezen (maar niet Egyptisch): Ergens waar je niet wil zijn van een piepjonge Brecht Evens. Gerd las 'm voor haar stripleeskring. Evenzeer getekend: De vier stromen van Vargas (inderdaad, dé Vargas) en Baudoin. Uw dienaar, tot slot, las de nieuwe van Guy Delisle, Shenzhen.


Guido las Bloedgeld van T. Jefferson Parker, en hield iedereen daar ook over op de hoogte. Ellen las Kakerlaken, ook al met een verslagje. En nee, er staan geen twee k's te weinig. De Duitsers zijn nu eenmaal zo zuinig. Voorlopig laatste leesverslag: Steenbloed van Johan Theorin.

Met de doorgeefboeken gaat het ook wel vlot. Het eerste boek heeft er al zes stations opzitten. Het tweede nog niet, maar een inhaalbeweging is ingezet.


Rest ons alleen nog een warme oproep te lanceren voor enkele haperende categorieën. Iemand moet hoognodig de overtocht wagen van IJsland naar Noorwegen. Maar vooral: LEES DIE KLASSIEKEN, VERDORIE!
...
Ahum. Nou ja. Als je 't niet voor mij doet, doe het dan toch voor de 11x11.